Leesboek: intermezzo
een moment van stilte
De regen tikt
tegen capuchon of tentdoek
dagenlang
totdat ze de kou
ontmoet
en overgaat in sneeuw,
de geluidloze regen.
De wind raast
langs mijn hoofd of
trekt aan het
klapperende tentdoek
furieus
totdat ze het bijlegt
met de zon
en weer gaat liggen.
Wederom
ontstaat die verstilde ruimte
waar een wandelaar
alleen
zijn geluk proeft.
Råstofjällen 2002
27-05-2006